حسين مدرسى طباطبائى

223

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

آن نيز ، در بخشودن مال و جهات و وجوه ديوانى املاك مزبور : الملك للّه تعالى - فرمان همايون شد آن‌كه چون همگى همت عليا نهمت همايون ما مصروف و معطوف به آن است كه در زمان دولت روزافزون / و عهد خلافت ابد مقرون سادات عظام كه ثمرهء شجرهء نبوت و ولايت‌اند به فراغ بال و رفاه حال گذرانيده ، به دعاگوئى دوام دولت دوران عدت قيام و اقدام / نمايند و در اين وقت كه سيادت و نجابت و معالى پناه سلالة السادات العظام مير عبد العظيم متولى آستانهء منورهء متبركه مطهرهء امام‌زادهء واجب التعظيم [ شاهزاده حسين خلف امام الجن و الانس على بن موسى الرضا الف الف ( التح ) ية و ( الثنا ؟ ) / به درگاه معلى آمده ، به عرض اقدس رسانيد كه بر اين موجب : [ از بابت قريهء امينقان دشتبى كه به مدد معاش متولى مقرر بوده : يك دانگ و نيم از بابت قريهء دستجرد اقبال كه وقف سركار آستانهء منوره بوده : هفت سهم از بابت قريهء كچله‌جرد دشتبى كه به مدد معاش متولى مقرر بوده : دو دانگ از بابت قريهء شنسدق علياى رامند كه وقف سركار آستانه بوده : چهار دانگ از بابت آب رودين ارزنك و دزك كه وقف سركار آستانه بوده كه شصت يوم بعد از نوروز بوده باشد : دوازده هنگام ] املاك مزبوره قبل از اين موافق ارقام سلاطين سلف وقف سركار آستانهء منوره و مدد معاش متولى / سركار مزبوره بوده كه سابق بر اين در ايام نواب غفران مآب فردوس آرامگاه عم بزرگوارم طاب اللّه ثراه ضبط بخالصه عمل كرده‌اند و نواب همايون ما بنابر تحصيل / دعاى خير املاك مفصلهء فوق را به دستور قبل به همان